برخى از فرزانگان معاصر « 52 » اين نقيصه را تا حدودي جبران كرده‌اند . اگر بنا باشد كه تاريخ علوم جهان به تفصيل وبه طور دقيق چه در زمينه علوم انساني وچه تجربى نگاشته شود صفحات اين تاريخ از قرن دهم ميلادي تا حدود پانزدهم ميلادي بايستى به جهان اسلام ومسلمين اختصاص وتعلق يابد . زيرا رقيبى در اين دورهء تاريخي براي مسلمين وجود نداشت . اگر منابع تاريخ علوم را كه غربيان خود تحرير كرده‌اند مطالعه كنيم ، به اين حلقهء مفقوده پى مىبريم وآن را نزد مسلمين مىيابيم . نكته مهم بعدى آن كه دانش مسلمين در زمينهء علوم تجربى وتئوريهاى مربوط به آن ، پايه بسيارى از پيشرفت‌ها واكتشافات اروپائيان در دورهء رنسانس گرديد « 53 » .